First Person Shooter game in het echte leven

Crowdfunding

Toen het nog voor het echie was…

Het idee om een unieke real life beleving te maken ontstond in 2012. Ik was nog pelotonscommandant van de Unit Interventie Mariniers, het zwaarste inzetmiddel binnen de Dienst Speciale Interventies. In die periode was de terreurdreiging nog niet zo hoog als tegenwoordig, maar wel aanzienlijk aanwezig. De praktijk was dat ik een groot team zeer hoogopgeleide professionals aanstuurde, die te weinig ingezet werden. We hadden allen onze gevechtservaringen opgedaan in Afghanistan en Afrika, maar onze expertise werd op nationaal niveau niet benut. Ik vergeleek de eenheid regelmatig met een Olympisch team dat altijd vlak voor de Spelen stond, maar de wedstrijd kwam nooit. En gelukkig maar natuurlijk….

Militairen als filmproducenten

Het gevolg van deze situatie was dat we veel oefeningen draaiden. In alle denkbare situaties bliezen we de deuren eruit, fastropeten we op daken of reden we gewoon door de muur. Alles om ergens binnen te treden en een einde te maken aan een situatie waarin praten geen zin meer had. Omdat we zoveel trainden waren de oefeningen van een zeer hoog niveau. We hadden zelfs een team van specialisten die als hoofdtaak hadden om zulke oefeningen te ontwerpen en uit te voeren; zeg maar een stel zieke geesten met creatief vermogen. De oefeningen hadden altijd een realistisch scenario als basis, een gave locatie zoals een vliegtuig of booreiland en we hadden getrainde role-players als tegenstander. Precies de ingrediënten die H.E.L. Shooter tot een succes maken.

Het was tijdens een anti-terreuroefening op een Boeing 747 op Schiphol in 2012 dat ik me realiseerde dat onze trainers bijna een filmset creëerden; het was echt een beleving. Zelf stond ik in de rol van een van de hoofdrolspelers van de beleving. Ik was degene die het plan maakte samen met de specialisten (zoveel testosteron moet wel aangestuurd worden…), het briefte aan de eenheid en de actie aanstuurde in het vliegtuig.

Door de deur als een oermens

Ik herinner me nog goed het gevoel van georganiseerde chaos in de aanloop fase. En dan het Soundmix Show effect, zoals ik dat noem, waarin gewone Nederlandse jongens na het aantrekken van hun gear en bivakmuts, ineens veranderen in gefocuste gevechtsmachines. Die focus bereikte een hoogtepunt vlak voor instap. Sommige jongens grapten een beetje, andere hadden even een momentje voor zichzelf.

En dan gaf ik het verlossende teken dat we mochten ingrijpen van onze minister. Het voelde iedere keer weer alsof ik de riem losmaakte van een grote groep hongerige honden. Er was dan geen weg terug meer, we are going in with a bang, en gaan deze mensen bevrijden uit hun benarde situatie, linksom, rechtsom, of gewoon dwars door alles heen. Dan volgden de eerste momenten van binnentreden, mensen in paniek, schreeuwen, geschiet, iemand gewond… De drills zaten er goed in bij deze mannen, maar drills zijn slechts de basis. Schakelen in een split second op een onverwachte situatie, dat maakt het iedere keer weer moeilijk en onvoorspelbaar. En juist dat maakt het zo spannend en verslavend om te doen. Je weet niet wat er op je afkomt, je kunt je niet op alles voorbereiden. Je oerbrein treedt in werking.

En dat is waar alles om draait in H.E.L. Shooter, terug naar je oerinstinct en voelen dat je leeft! Welkom in Het Echte Leven.

2 thoughts on "First Person Shooter game in het echte leven"

  1. Als vaste trainingsacteur bij de UIM, DSI en BSB, kan ik dit geheel beamen. Mooi stuk tekst wat precies aangeeft hoe het is.
    Ik raad iedereen aan om een keer deel te nemen aan een combat experience bij H.E.L. SHOOTER. Voel de adrenaline weer door je lijf gieren. De opbouw van spanning en dan een totale ontlading.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *